در آن شبی که می رفتی                          درآن "شب پیوند"


طنین خنده من سقف خانه را برداشت

کدام ترس تو را این چنین عجولانه

به دام بسته ی تسلیم تن - فرو غلتاند؟!


وخنده ها نه مقطع               که آبشاری بود

وخنده؟؟       خنده نه،     قهقاه گریه واری بود


که چشمهای مرا در زلال اشک نشاند

و من       به آن کسی کز انهدام درختان باغ می امد


 سلام می کردم

سلام مضطربم در هوا معلق ماند


       « و چشمهای مرا در زلال اشک نشاند »


تهیه : توحید   -   تنظیم کننده : سیروس