رمیده فروغ فرخزاد
رمیده فروغ فرخزاد
نمی دانم چه می خواهم خدایا
به دنبال چه می گردم شب و روز 
چه می جوید نگاه خستة من
چرا افسرده است این قلب پرسوز
ز جمع آشنایان می گریزم
به كنجی می خزم آرام و خاموش
نگاهم غوطه ور در تیرگی ها
به بیمار دل خود می دهم گوش
گریزانم از این مردم كه با من
بظاهر همدم و یكرنگ هستند 
ولی در باطن از فرط حقارت
به دامانم دوصد پیرایه بستند
از این مردم, كه تا شعرم شنیدند
برویم چون گلی خوشبو شكفتند
ولی آن دم كه در خلوت نشستند 
مرا دیوانه ای بدنام گفتند
دل من, ای دل دیوانة من
كه می سوزی ازین بیگانگی ها
مكن دیگر ز دست غیر فریاد
خدارا, بس كن این دیوانگی ها
سیروس محمد زاده آموزگار مقطع ابتدایی شاغل در استان اردبیل منطقه پارس آباد هستم .